Fransa ve İtalya'daki Hukuk ve Akademik Çalışmalar Arasındaki Farklar
Fransa ve İtalya arasındaki hukuk sistemleri arasındaki farklar dikkat çekicidir, oysa her iki ülke de medeni hukuk sistemlerine sahiptir. Fransa Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 353. maddesi intime conviction (içsel kanaat) ilkesine dayanırken, İtalya Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 533. maddesi, "makul şüpheye yer bırakmayacak şekilde" standardını kullanmaktadır. Ayrıca, modern İtalyan akademisyenlerinden Ferrajoli gibi isimler, alternatif hipotezleri ortadan kaldıran bir olgu belirleme sürecini savunmaktadır; bu süreç, sonraki bölümlerde açıklanacağı üzere, makul şüpheye yer bırakmayacak şekilde kanıtlama standardı ile yakından ilişkilidir.
Daha önce belirtildiği gibi, Beccaria delilleri değerlendirirken dekonstruye etmeyi tercih etmektedir. Eğer daha fazla örnek eklersek, Alman sistemi freie Überzeugung (özgür kanaat) ilkesine dayanırken, İsveç sistemi makul şüpheye yer bırakmayacak şekilde standardını kullanmaktadır. Doktrin, "makul şüpheye yer bırakmayacak şekilde" standardının 1831'de İtalya'da kullanıldığını, Papa Gregory XVI'nın yasalarından kanıtlandığını öne sürmektedir. 1990'larda, bu standardın uygulanmasına dair içtihatlar büyük ölçüde bölünmüştür. Bu tartışma, 2002'de İtalya Yüksek Mahkemesi tarafından çözülmüştür. 2012'de Çin Halk Cumhuriyeti, 2012'de Ceza Muhakemesi Kanunu'nu değiştirdiğinde, "makul şüpheye yer bırakmayacak şekilde" standardını Ceza Mahkemesi hükmü için kabul etmiştir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder