Soykırım iddiaları

 

Taraflı Akademisyenlik

            Bu çalışmanın hazırlanmasında her düşünceye eşit mesafede olunmaya çalışılmıştır. Ancak bazı -sözde- akademik çalışmalarda taraflı anlatımlar ve bütün literatürü anlamsızca yönlendirme çabaları gözlenmektedir. Filistin, Ukrayna ve Türkiye’ye ilişkin anlatımlarda sıklıkla göze çarpmaktadır ve bu çalışmada bir kısmına yer verilmiş bir kısmına yer verilmemiştir.

            Ceza hukukunda, taraf anlatımları ancak başka delillerle desteklendiği takdirde dikkate alınabilir. Türkiye, Ermeni soykırım iddialarında defalarca tarihçilerce arşiv incelemesi talep etmiş ise de Ermenistan bu teklifi kabul etmemiştir. Özellikle soykırım konulu çalışmalarda bir kısım yazarların, görmüş gibi ya da saymış gibi propaganda amaçlı abartılı rakamlarla tek taraflı Ermeni iddialarını gereksiz rahatlıkla ifade ettikleri görülmektedir. Oysa -hiçbir şekilde kabul anlamına gelmemekle birlikte- üst sorumluluğu konusunda uluslararası ceza hukuku halen tam bir kanaate varmış değildir. Kaldı ki buna rağmen Türk yetkililerin, bir kısım sorumluları sorunlu yargılamalarla en ağır şekilde cezalandırdığı William Schabas anlatımlarında dahi gözlenmektedir. Bir milletin toplumsal şuur oluşturmak ve kinini diri tutmak adına oluşturduğu propagandist kilise algılarıyla bir millete saldırmak bilimsel bir yaklaşım değildir ve hiçbir zaman da olamaz.

Partisan Academicianship

In preparing this study, an effort has been made to maintain an equal distance from all viewpoints. However, in certain so-called academic works, partisan narratives and attempts to arbitrarily steer the entire body of literature are observed. Such tendencies are frequently encountered in narratives concerning Palestine, Ukraine, and Türkiye. Some of these works are addressed in this study, while others are deliberately excluded.

In criminal law, partisan accounts can only be taken into consideration insofar as they are supported by other evidence. Although Türkiye has repeatedly called for archival examinations by historians in relation to the allegations of the Armenian genocide, Armenia has not accepted these proposals. Particularly in studies dealing with genocide, it is observed that some authors, with undue ease, articulate one-sided Armenian claims using exaggerated figures for propagandistic purposes, as if they had personally witnessed or counted them. However—without this implying any form of acceptance—the issue of superior responsibility has still not been conclusively determined within international criminal law. Moreover, even despite this uncertainty, it is observed, including in the accounts of William Schabas, that Turkish authorities severely punished certain responsible individuals through problematic judicial proceedings.

Attacking a nation through propagandistic church-based narratives constructed to create collective consciousness and to perpetuate animosity is not a scientific approach and can never be considered as such.