Halihazırda yapmış olduğum çalışmada okuduğum ya da gözden geçirdiğim makale sayısı 600'e ulaştı. Artık bu konuda da konuşabilirim diye düşünüyorum.
Türk en azından ceza hukukçuları açısından arada felaket ötesi bir fark bulunduğunu söyleyebilirim. Sergey Vasiliev, Mirjan Damaska gibi akılda kalıcı isimler ve William Schabas ya da Otto Triffterer gibi makale sayısı ile şaşırtanlar Türk akademi camiasının algılayabileceği türden değil.
Maalesef ülkemizdeki ceza akademisyenlerinin daha kendi konularına hakim olmadıklarını defalarca bu platformda gösterdik. Pandemide sokağa çıkan herkesin tutuklanabileceğini zanneden dekan var. 9'uncu baskısını yaptığı kitabında "inceleyebildiğimiz kadarıyla Türk Ceza Kanunu'nda" ibaresi var. Daha ayrımcılık yasağına ilişkin Türk Ceza Kanunu hükmünü duymamış profesör unvanlı var.
Emeklisi gelmiş akademisyenin 8 hakemli çalışması var. Gerçekten çok ciddi bir şekilde gözden geçirilmesi gereken bir sistemi gösteriyor bu.
Kitap çalışmalarını inceliyorum. Günceli yakalayabilmiş o kadar az sayıda akademisyen var ki. Türkçesi yetersiz olanlar, neye nasıl atıf yapılacağını bilmeyenler. Yaptığı atfın intihal oluşturduğuna dikkat etmeyenler...
Hakem raporunda muhatabına hakaret edenler...
Aslında özellikle ceza akademisi camiasına sıklıkla hem ceza hem de hukuk davası açılarak öğretilmeli neyin ne olduğu.
Ceza hukukçusunu telefonla arayıp dolandıranlar aklıma geliyor. Şimdi böyle bir adamın öğrencisine anlatabileceği ne olabilir?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder