Straftatbestände Anayasallık Şartları
Vatandaşlar hangi davranışın cezalandırıldığını, hangisinin ise cezalandırılmadığını anlayabilmelidir – bu durum, Art. 103 Abs. 2 GG [Alman Anayasası] hükmünde güvence altına alınan kanunilik ilkesinin (Gesetzlichkeitsprinzip) bir gereğidir. Nulla poena sine lege – kanunsuz ceza olmaz. Bu ilkenin bir yansıması da „belirlilik ilkesi“dir (Bestimmtheitsgrundsatz): Hem cezalandırılabilir bir davranışı oluşturan tipik unsurlar hem de buna bağlanan hukuki sonuçlar kanunda o kadar açık tanımlanmalıdır ki, „suç tiplerinin kapsamı ve uygulama alanı anlaşılabilsin ve yorum yoluyla tespit edilebilsin“.³ Aynı zamanda bu ilkeyle, cezalandırılabilirlik koşullarına yalnızca yasama organının karar vermesi, yargının ise bu yasama kararlarıyla bağlı kalması güvence altına alınır.⁴ Bu durum – en azından teorik olarak – hukuki güvenliği ve yargı kararlarının öngörülebilirliğini sağlar.⁵
Diğer yandan kanunlar, olası somut olay kombinasyonlarının liste şeklinde bir dökümünü içeremez; aksine, hayatın çok çeşitliliğine ve somut olayın özelliklerine uygun düşecek şekilde soyut-genel bir biçimde kaleme alınmalıdır.⁶ Bu nedenle Federal Anayasa Mahkemesi (BVerfG), yerleşik içtihatlarında „hâkim tarafından yorumlanmaya yoğun şekilde ihtiyaç duyan kavramların kullanılmasından vazgeçilemeyeceğini“ kabul etmektedir.⁷
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder